چشم یزید زمان ز حدقه درآید     دیو چو بیرون رود فرشته درآید

یاد و خاطره شهدای انقلاب ، مردان و زنانی که در راه حق و آزادی و اسلام و بر پا داشتن پرچم جمهوری اسلامی ایران جانفشانی کردند گرامی باد و خاطرات آن زمان تا ابد زنده

دروود بر تمام آزادگانی که ظلم و زندگی همراه با ذلت زیر سایه حکومت پهلوی که دست نشانده آمریکا و انگلیس بود را نپذیرفتند و همراه با رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینی و به عنایت ویژه الهی حکومت دین و حق و دفاع از مظلومیت را بر این کشور پایه ریختند

دروود بر تمام شهدای انقلاب و شهدای جنگ تحمیلی که در رکاب ولایت از عزیزترین گنج زندگی یعنی جانشان هم کم نگذاشتند و شرف دنیا و آخرت را خریدند و تا قیام قیامت آبروی انسانیت را جلوه بخشیدند

دروود بر انسان های شریفی که بر راه اصیل امام خمینی و جمهوری اسلامی باقی ماندند و گذشت زمان وجودشان را آلوده به دنیا نکرد تا از همه ارزش های این انقلاب در راه قدرت خود سوء استفاده کنند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی دشمنان این انقلاب که لحظه ای برای خاموش کردن این چراغ الهی خاموش ننشستند ؛ همان ها که جیره خوار آمریکا و انگلیس و اسرائیل شدند و شرف انسانی را به پول و دلار فروختند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی حکومت ها و دولت های دست نشانده آمریکا و انگلیس و خونخواران اسرائیل

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی همه آنها که زیر پرچم آمریکا و انگلیس و اسرائیل به ملت خود خیانت کردند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی وطن فروش هایی که چون انگلی در میان لجنزار حکومت های استبدادی بر ملت خود خنجر زدند ، همان ها که از ملیت و خاک وطن دم میزنند اما آنگاه که جوانان رشید این سرزمین در برابر صدامیان پر پر میشدند آنها با دلار های آمریکا و اسکناس های اروپایی در خیابان های آمریکا و اروپا به گشت و گذار مشغول بودند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی سیاستمدارانی که افتخارشان ضربه زدن بر این انقلاب و کوبیدن بر طبل شکم است ؛ همان هایی که پول های حرام را گرفتند و خوردند و به ریش همه خندیدند و چون دستشان رو شد گفتند داده اند برای امور شرعی و اگر باز بدهند میگیریم

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی آنها که از خط امام خمینی گفتند اما با بی شرمی تمام بر تمام ارزش های این انقلاب راندند و افتخارشان این بود که منافقین متجاوز به خون و جان افراد بی گناه این کشور و سلطنت طلبان بی آبرو و آمریکا و اسرائیل و بی بی سی دولت حیله گر و شیطان صفت انگلیس از او حمایت میکنند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی آن فرهیخته ای که از صدقه سر این مملکت و آن هم با هزار پارتی بازی و دروغ و تقلب برای خود جایگاهی پوشالین ساخته و حالا این ملت عظیم را عوام میخواند

ننگ دنیا تا ابد بر پیشانی تو باد ای سیاستمداری که از متجاوزین به ارزش های این انقلاب حمایت میکنی

و در پایان دروود و هزاران دروود بر آن شیر زنان و مردانی که همیشه چون کوه در حمایت از این انقلاب و این کشور و رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای از هیچ دریغ نکردند و همیشه چون دست اراده الهی از آستین این انقلاب ظاهر شدند

من به در گفتم ولیکن بشنوند نکته ها را مو به مو دیوار ها ...

مهر بلند چهره ز خاور نمي نمود    ماه از حصار چرخ سر باختر نداشت

آمد طبيب بر سر بيمار خويش ليک    فرصت گذشته بود و مداوا ثمر نداشت

داني که نوشداروي سهراب کي رسيد    آنگه که او ز کالبدي بيشتر نداشت

دي بلبلي گلي ز قفس ديد و جانفشاند    بار دگر اميد رهایي مگر نداشت  

بال و پري نزد چو به دام اندر اوفتاد    اين صيد تيره روز مگر بال و پر نداشت

پروانه جز به شوق در آتش نمي گداخت     ميديد شعله در سر و پرواي سر نداشت

بشنو ز من که ناخلف افتاد آن پسر    کز جهل و عجب گوش به پند پدر نداشت

خرمن نکرده توده کسي موسم درو    در مزرعي که وقت عمل برزگر نداشت

من اشک خويش را چو گوهر پرورانده‌ ام    درياي ديده تا که نگویي گوهر نداشت

من از صدای گریهء تو به غربت بارون رسیدم
تو چشات باغ بارون زده دیدم

چشم تو همرنگ یه باغه تو غربت غروب پاییز
مثل من از یه درد کهنه لبریز

با تو بوی کاهگل و خاک ؛ عطر کوچه باغ نمناک زنده میشه
با تو بوی خاک و بارون ؛ عطر لاله و گلابدون زنده میشه

تو مثل شهر کوچک من هنوز برام خاطره سازی
هنوزم قبلهء معصوم نمازی

تو مثل یاد بازی من تو کوچه های پیر و خاکی
هنوزم برای من عزیز و پاکی ...

ما غریبیم ، غریب ، برادرم قزوه
غریب چون شمشیری در نیزار
چون سید حسن نصرالله در محاصره شیوخ عرب
چون شعر تو در تارهای عنکبوت وب
و در گوگل فارسی که بیشترین جست‌ و جویش سـکـس است
ما غریبیم و از غریبان می‌ ترسند
گفته بودم می ‌ترسند
با یک بغل ریش از آمریکا می ‌ترسند
اما در سمینار هایشان بی ‌باکانه آتش می‌ خورند
آتشی که دودش هم به چشم ما می‌ رود هم چشم خودشان را تار می‌ کند
می‌ ترسند که برخلاف روزنامه‌ ها حرف بزنند
بر خلاف گوینده‌ های بی ‌بی ‌سی‌ فارسی
می‌ ترسند ویزای شینگن‌ شان باطل شود
می ‌ترسند که برخلاف شکم ها حرف بزنند
از بوق‌ها می ‌ترسند
عمر و عاص ‌ها بی ‌وقفه بر طبل شکم می‌ کوبند
و نگهبانان دجله صفین را از یاد برده‌اند
و به صفوف سکوت می‌ گریزند
*
پدرم اما در پایین شهر مثل همیشه سبز است
سبز در هفتادوپنج سالگی
هنوز هر بار که انتخابات می‌ شود با همان لباس سبز کارگری
ساعتی از شهرداری اجازه می ‌گیرد
تا برود به حضرت علی رای بدهد
پدرم سواد ندارد
تلویزیون هم هیچ وقت شعر تو را برایش نخوانده است ... مولا ویلا نداشت
پدرم سواد ندارد اما می‌ داند
آنکه غربال به دست دارد همان است که خرمن می‌ کوفت
و کاه‌ها را با گندم‌ ها می‌ آمیخت
*
جوان‌هایی که دوستشان داشتیم پیرمردهای خوبی از کار در نیامدند
سر پیری نشستند و با VOA معرکه گرفتند
سر پیری دندان ‌‌های مصنوعی تیزی از انگلیس در دهانشان سبز شد
و جگر ما را جویدند
جگر مرا و جگر تو را
جگر پدرم را ، جگر عمویم را
عمویم هم سبز است
و هر صبح به شوق دیدن اهتزاز پرچم‌ های قبرهای پسرانش بیدار می‌ شود
خاله‌ ام هم سبز است
هر شب روی پشت بام خانه اش تا صبح به تپه تاریک قبرستان نگاه می کند
تا چراغی را ببیند که بر مزار فرزندانش سبز می‌ سوزد
پسردایی ام محمدعلی بردبار هم چوپان سبزی بود
که زیر دندانش مانده بود مزهء برف کوه های تربت جام
حتی آن وقت که کاسه سرش سالها در خوزستان داغ خاک خورده بود
*
تو از قدیم سبز بودی برادرم قزوه
از ؛ مولا ویلا نداشت
از ؛ شب است و سکوت است و ماه است و من 
از ؛ کیسه می دوزند با نام شما شیادها 
از ؛ مردان بلدرچین
از قدیم
آفتاب ‌پرست‌ها رنگ مشخصی ندارند
اما شما از مزار سلمان که باز می ‌گشتید سبز بودید
تو سبز بودی ، سید حسن سبز بود ، قیصر سبز بود
من در مزرعه‌ های سبز عرق ریختم
با پرچم‌ های سبز گریستم
و لباس سبز پسر عموهایم را برای کار به تن کردم
وقتی که سرخ به خاک ‌رفتند
یاران چه غریبانه سبز بودند
در تربت‌جام و هویزه
در تنکابن و بندرعباس ...
وقتی موج سبز هنوز به لس‌آنجلس نرسیده بود سبزها در شب اروند شعله می ‌کشیدند
*
ما سبز بودیم
اما از هیچ چراغ قرمزی رد نشدیم
من سبز هستم
اما برای نوشتن کتاب جدیدم
سفر آمریکا نرفته‌ ام
آمریکا خودش به کتاب من ، به زندگی من آمده است
بیست و پنج سال است که زانوهای برادرم را تحریم کرده است
به آسمان نگاه می ‌کنم
هواپیمایی سبز رد می‌ شود
آمریکا را لعنت می‌ کنم که از آن ‌طرف اقیانوس ‌ها آمده است
تا نگذارد آب خوش از گلوی کبوتران ما پایین برود
*
من سبز هستم
با طبقه بالا هم هیچ دعوایی ندارم
اما نمی ‌دانم چرا صاحبخانه به پشت بام که می ‌رود بر علیه زیر زمین نشین‌ ها شعار می‌ دهد
که از خستگی خوابشان برده است
*
اگر پول داشتم
به بی‌ بی‌ سی فارسی زنگ می ‌زدم و می ‌گفتم ؛ این ‌قدر سر و صدا نکنند
پدرم با لباس سبز کارگری خسته خوابیده است
*
به اینها می ‌گفتم اصلا ما سبز نه ، شما سبز
اصلا خون شما سبز و خون ما سرخ
و هر جا خونی بریزد رنگی از پرچم ایران عزیز
اما چرا عالی جناب شریح مفتی مفتی با خودکار سبز فتوا می دهد
که الی جون می تواند سطل آشغال را بسوزاند
می تواند جگر مرا بسوزاند
و کنار شغال بنشیند
*
ما از عاشورا تا به حال سبزیم
مادرم پیشانی غلامرضا را وقتی به جبهه می رفت بی گریه می بوسید
آهای شما که تازه به جریان سبز ما پیوسته اید
باید جواب بدهید چرا اینهمه رنگ به رنگ می شوید ؟
باید جواب بدهید که چرا آبروی رویای قرن های پدرم
این دهقان سالخورد خراسانی
این رستم شکستهء شعر مرا برده اید ؟
باید به عموی من و به خاله هایم جواب بدهید
به امیرحسین شش سالهء ما که مادرش کفشش را با سوزن خیاطی می دوزد
و پدرش دوازده سال پیش دود شده بود و ما نمی دانستیم
*
باید جواب بدهید
اینهمه سال چه می ‌کردید ...

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست       محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت       که در این وصف زبان دگری گویا نیست
 
تو چه رازی که به هر شیوه تو را می جویم      تازه می یابم و بازت اثری پیدا نیست
این که پیوست به هر رود که دریا باشد        از تو گر موج نگیرد به خدا دریا نیست
 
من نه آنم که به توصیف خطا بنشینم       این تو هستی که سزاوار تو باز اینها نیست
شب که آرام تر از پلک تو را می بندم      در دلم طاقت دیدار تو تا فردا نیست

سلام ؛ سلامی چو بوی خوش آشنایی

  آماده ام تا دوباره بنویسم اما چون متن درباره تو باشه همه ذهنم مجنون وار از یاری فرار میکنن
آری برای تو نوشتن که همه لحظه ها و ساعات زندگیم هستی خیلی سخته
چه روزها و لحظه هایی که گذشت و سپری شد چنان یک رودخانه جاری از یاد تو که ثانیه هامو نقش زیباترین و سبزترین خاطرات زد و هر روزم رو به آتش عشقت افروخته تر کرد
هر زمان که یادت می افتم زیباترین صحنه ها در ذهنم نقش میبنده و صورت زیباتو برام نقاشی میکنه
هر وقت بارش قطرات باران رو میبینم ناخودآگاه به یاد طعم دلچسب و عطر خوش حضورت می افتم
آنچنان که بوسه های قطره های پاک باران آتش بوسه های تو رو در وجودم شعله ور تر میکنه
*
آهنگ نفس هاتو دوست دارم
وقتی باران با اون آهنگ زیباش شروع به باریدن میکنه سعی میکنم کمی نفسم رو در سینه حبس کنم و آرامتر به صدای دلنشین بارش باران گوش کنم و در میان موسیقی زیباش رد پای آهنگ خوش نفس هاتو جستجو کنم
بله نفس های تو مثل زیباترین موسیقی زندگیم روی نوار طبیعت تا همیشه ضبط شده و من هر بار با شروع این موسیقی زیبا با نامت همراه میشم

*
آتش عشق تو رو در سینه ام تا همیشه شعله ور نگه خواهم داشت
هر صبح وقتی نگاهم رو به خورشید فروزان میندازم و به یاد لحظه های حضورت می افتم که چه آتشی و چه گرمایی در وجودم به پا میکنه دوست دارم که چون خورشیدی پایدار تا همیشه کنارم باشی
قلبم تا همیشه خانهء توست بهترینم ...

*
نفس عمیق و قدیمی به حجم خالی همین اتاق بزرگ
تا روح باران بیرون برسد تا بن ریه هایم
بوزد بر جدار خشک دلم و دندان های نقره ای قطره هاش جانم را بگزد
تمنایی آرام و ابرانه و هر چند دلم خواست می خواهم
از جنس ابر باشد نرگسی در آب و گیسویی در باران
و چشم هایی ار پشت شیشه بخار آلود
و ترانه ای بخوانم ابری وخیس در آفتابی که کمی شبنم از مژه های طلایی بلندش بچکد ... 

دوستت دارم ای زیباترین باران ...

نارنجی ، سرخ ، زرد

شعر سپید موهایت را کسی کنار گوشهایم تار میزند

تار میزنند و من خیره در پی چشمهایت

خودم را تا میزنم ، تا بگذارم زیر طاقچه پوش کنار حافظ

دوربینت را فراموش کن ، برای عکس یادگاری دیر شده است

از خواب ترمه و حریر پرده ام

رنگ و لعاب صورتم ترک برداشته و تمام تنم بوی خاک میدهد

این روزهای چروک ، این روزهای خاکستری ، این روزهای قوز کرده

در کوچه های بی باغ دلم تنها سایه ای ، صدای پایی و بوی تند دود

سفر به خیر عزیزم

سفر به خیر قدمهای جوان

گونه های براق، لبهای سرخ ؛ سفر به خیر

بلوطهای پیر و ترک خورده کنار جاده خوب میدانند

خوب میدانند شعر چه وقت قهوه ای و سیاه میشود ...